Je bent 18 en je staat voor de keuze wat te doen met je verdere professionele leven. Ik weet nog dat ik dat een moeilijke opgave vond! Ik twijfelde tussen iets creatiefs, ofwel iets sociaal, maatschappelijk relevant, iets ‘met mensen’. Het werd het tweede: ik studeerde klinische psychologie (optie volwassenen) aan de KULeuven. Tijdens mijn studie had ik nooit gedacht dat ik later in de ouderensector zou werken.

Er kwam vooral leerstof over kinderen en volwassen aan bod, maar zelden iets over ouderen. Dat heb ik als een groot gemis ervaren. Ik kwam eigenlijk toevallig met deze doelgroep in contact. Als student deed ik vrijwilligerswerk in UPC Kortenberg. Je kon opgeven op welke afdeling je wou werken, maar bij de verdeling bleek dat er enkele ‘populaire’ afdelingen waren en niemand zich had opgeven voor een afdeling met ouderen. Er werd een herverdeling gemaakt en zo kwam ik op een afdeling met ouderen terecht.

Vrijwilligerswerk als studente was een echte eye-opener?

Ja. Ik ben heel blij dat dit toen zo gelopen is, want dit heeft veel van mijn volgende keuzes bepaald. Op die afdeling kwam ik voor het eerst in contact met mensen met dementie. Het raakte me dat deze mensen in hun eigen wereld, wat afgezonderd van de maatschappij met schijnbaar weinig om handen op deze afdeling verbleven. Ik besloot om tijdens mijn bezoekmomenten volop in te zetten op contact maken en ingangspoorten te zoeken om in hun leefwereld te komen. Nadien koos ik bewust voor een stage op de ouderenpsychiatrie in Leuven en op de geheugenkliniek in UZ Gasthuisberg en ook mijn thesis schreef ik over ‘betutteling van ouderen’.

Ik kreeg na het afstuderen de kans om te starten als consulente bij het expertisecentrum dementie Memo en als psychologe in De Wingerd. Deze jobs heb ik 7 jaar gecombineerd wat door de afwisseling van theorie en praktijk enorm boeiend en leerrijk was! Sinds 2021 werk ik uitsluitend voor De Wingerd en kan ik meer continuïteit bieden in de ondersteuning van bewoners en teams.

Wat maakt het als psychologe zo bijzonder in een huis als De Wingerd?

Mijn job is erg gevarieerd doordat ik in contact kom met een divers publiek van collega’s, bewoners, teams, families en vrijwilligers. We kunnen ook zo veel leren van ouderen en van mensen met dementie! Vaak leren we deze mensen op een erg kwetsbaar moment in hun leven kennen: bij de verhuis naar het woonzorgcentrum. Mensen kijken dan terug op hun leven en zijn tegelijk ook bezig met afronden van het leven. En wij mogen als zorgverleners deel uitmaken van dit proces, dat is erg bijzonder.

Wij kunnen veel leren van de wijsheid, de levenslessen en de veerkracht van ouderen. Je moet er alleen voor open staan. Ik vind het heel fijn om in een organisatie te werken met een sterke visie die we allemaal samen proberen waar te maken. Als werknemer ervaar ik De Wingerd als een warme plek waar ik mezelf kan zijn, me kan ontplooien en kan bijleren. Enkele dingen die ik hier echt geleerd heb is om trachten te leven in het ‘nu’, te relativeren, van het leven te genieten en de dingen niet uit te stellen want je weet niet wat er nog allemaal op je pad komt. Dat zijn lessen voor het leven.